เหมือนตลอดปีที่ผ่านมาคอยถามตัวเองมาตลอดเวลาว่าจริงๆแล้วชีวิตเราต้องการอะไร...นี่เราคิดอะไรกับเค้า

อันที่จริงชีวิตก็มีครบแล้วเหลือแต่ความสำเร็จ ไอ้อันนี้แหละที่ยากเพราะมันจะไม่เคยมีที่สิ้นสุดเลยในสมองเรา เมื่อคนเราทำอะไรอย่างนึงสำเร็จก็จะเริ่มมองหาอะไรใหม่ๆทันทีผมเชื่อแบบนั้น

อีกอย่างนึงเลยที่อยากมีก็คงชีวิตครอบครัว...
ที่จริงก็มีผู้คนผ่านไปผ่านมามากมายแต่เหมือนใจเรามันมีอยู่เพียงคนเดียวที่เรารู้สึกว่าอยากหยุดอยู่ตรงนั้นนานๆแต่บางทีีอาจจะเป็นความโชคดีที่วิ่งวนอยู่บนความโชคร้ายก็ได้...เพราะเขาคงไม่ได้คิดอะไรตรงกันกับเรารวมทั้งเค้ายังคงมีตัวเลือกมากมายก่ายกอง.. แต่ก็กลั้นใจข่มใจมาตลอดเวลา ปล่อยให้มันเป็นเสียงที่อยู่ในใจ เพราะไม่อยากพูดออกไปให้ได้ยิน... แต่มันก็ยากเนอะ... ได้แต่เชื่อว่า วันนึงคงจะเดินไปเจอคนประมาณนั้นอีกสักคน คนที่มองว่าเราดีพอแล้วสำหรับเขา ... แต่ยิ่งเดินไปเจอผู้คนมากขึ้นเท่าไหร่ก็เหมือนจะถูกมองว่าเจ้าชู้มากเท่านั้น < < < < ไม่ได้เจ้าชู้แค่ดูทุกๆคน 5555 ...... T___T